Azərbaycan-Özbəkistan dostluğu mənim üçün boş söz deyil. Daşkənddə üç il yaşamışam, orada təhsil almışam. Həmin gün də köhnə tələbə dostum Cəmalətdən zəng gəldi. “Necəsən, qardaş?” deyə başladı söhbətə. İllərdir görməmişdik, amma səsimizi eşidəndə sanki dünən ayrılmışıq. Söhbət uzandı, işdən, evdən, uşaqlardan danışdıq. Sonra Cəmalət dedi: “Sən hələ də oynamırsan?”. Mən soruşdum: “Nəyi?”. Güldü, dedi: “Mən sənə göstərim”.



O, mənə bir saytın adını verdi. Dedi ki, Özbəkistanda çox istifadə edirlər. Mən maraqlandım. Axşam evdə kompüteri açdım. Cəmalətin dediyi saytı axtardım. Tapdım. Saytın üstündə yazı vardı: mostbet uz kirish. Başa düşdüm ki, Özbəkistan üçün olan versiyadır. Qeydiyyatdan keçdim. Adımı, nömrəmi yazdım. Hər şey sadə idi.



İçəri girəndə gördüm ki, oyunlar çoxdur. Slotlar, stol oyunları, canlı dilerlər. Mən ən çox slotları bəyəndim. Sadə mexanika, fırladıb gözləyirsən. Cəmalət demişdi: “Az qoy, qorxma”. Mən də 10 manat qoydum. İlk fırlatmada heç nə çıxmadı. Güldüm. İkinci fırlatmada bir az qazanc gəldi. 10 manat 12 manat oldu. Üçüncü fırlatmada ekranda üç simvol düşdü. Balans 45 manat oldu.



Təəccübləndim. Cəmalətə zəng vurdum. Dedi: “Gördün? Mən sənə demişdim”. Mən dedim: “Bu, təsadüfdü”. Cəmalət dedi: “Bəlkə də. Amma davam et, görək nə olur”. Mən davam etdim. Dördüncü fırlatmada yenə qazandım. 45 manat 90 manat oldu. Əllərim azca titrədi. Beşinci fırlatmada ekranda xüsusi simvollar düşdü. Balans 250 manat oldu.



Otaqda tək idim, amma ürəyim elə döyünürdü ki, sanki kimsə eşidəcək. Cəmalətə yenə zəng vurdum. O da sevindi. Dedi: “Çıxart pulu, qardaş. Sonra yenə oynarsan”. Mən də elə etdim. Pul hesabıma köçdü. O gecə uzun müddət yata bilmədim. Fikirləşirdim: üç il Daşkənddə oxumuşam, indi isə bir Özbəkistan saytında qazanmışam. Həyatın nə qədər maraqlı yolları var.



Həmin gündən sonra mən də həftədə bir-iki dəfə mostbet uz kirish edib oynayıram. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma hər dəfə oynayanda Cəmaləti xatırlayıram. Uzaqda, Daşkənddə oturub, eyni saytda oynayır. Bəzən zəngləşib qazanclarımızı müqayisə edirik. Dostluq belə bir şeydir: min kilometr aralı olsan da, ortaq bir marağın varsa, həmişə yaxınsan.



Bir gün Cəmalət dedi: “Bilirsən, mən səni niyə bu sayta dəvət etdim?”. Dedim: “Niyə?”. Dedi: “Çünki sən Daşkənddə olanda həmişə risk edərdin. İndi də eynisən”. Güldüm. Doğrudur, tələbə vaxtı çox macəralarımız olub. İndi isə macəralarımız ekranda davam edir. Amma eyni həyəcan, eyni dostluq.



İşim maşınqayırma zavodundadır. Gün ərzində ağır maşınlarla işləyirəm, diqqət tələb olunur. Axşamlar isə mostbet uz kirish edib bir az oynayıram. Bu, mənim üçün işdən sonra beynimi boşaltmaq üsuludur. Maşınların səs-küyündən sonra ekrandakı rənglər, işıqlar mənə rahatlıq gətirir. Qazananda sevinirəm, uduzanda üzülmürəm. Çünki bilirəm ki, əsas qazanc mənim üçün pul deyil.



Keçən həftə Cəmalətə zəng vurdum. Dedi: “Mən böyük qazandım”. Soruşdum: “Nə qədər?”. Dedi: “500 dollar”. Mən də təbrik etdim. Sonra dedim: “Mən də qazandım, 300 manat”. Güldük. Cəmalət dedi: “Gör nə edək? Gəl bir gün görüşək, bu qazancla çay içək”. Mən də dedim: “Yaxşı fikirdi”. Hələ də görüşə bilməmişik, amma planımız var.



İndi hər dəfə mostbet uz kirish yazıb sayta girəndə Daşkənddəki tələbə günlərim yadıma düşür. O vaxtkı dostluq, o vaxtkı macəralar. İndi isə yeni bir macəra. Eyni həyəcan, eyni risk, amma fərqli bir şəkildə. Cəmalət uzaqdadır, amma hər dəfə qazananda onun səsini eşidirəm beynimdə: “Gördün? Mən sənə demişdim”. Bəli, demişdin. Və mən sənə inanmışdım. Sərhədlər dostluğu ayıra bilməz, hətta ekranda olsa belə. Mənim üçün ən böyük qazanc budur.